اوانیلغتنامه دهخدااوانی . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ آنیه ، و آنیه ج ِ اِناء. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ظروف و آوندها. (غیاث اللغات ) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ) : مرا شاد کردی و آب
اوانیلغتنامه دهخدااوانی . [ اَ نی ی ](ص نسبی ) منسوب است به اوانا که قریه ای است در ده فرسنگی بغداد. (الانساب سمعانی ). رجوع به اوانا شود.
عوانیلغتنامه دهخداعوانی . [ ع َ ] (حامص ) ستمگری و جباری و سختگیری و زجر کردن : خشم شاه عشق بر جانش نشست بر عوانی و سیه روئیش بست . مولوی .مرد از آن گفته پشیمان شد چنان کز عوانی
عوانیلغتنامه دهخداعوانی . [ ع َ ] (ع اِ) عَوان . ج ِ عانی . (منتهی الارب ). رجوع به عانی شود. || ج ِ عانیة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به عانیة و عوان
آسانیدیکشنری فارسی به انگلیسیconvenience, ease, easiness, facility, freedom, handiness, plainness, readiness, simplicity, simplification
ابوطاهرلغتنامه دهخداابوطاهر. [اَ هَِ ] (اِخ ) اوانی . نام یکی از فدائیان حسن صباح . او کشنده ٔ خواجه نظام الملک حسن طوسی است به رمضان سال 435 هَ . ق . رجوع به ص 364 و 373 حبط ج 1 ش
کویشلغتنامه دهخداکویش . [ ک َ ] (اِ) ظروف و اوانی دوغ و ماست را گویند. کویشه . (برهان ) (آنندراج ). کویشه . خنوری که در آن دوغ و ماست ریزند و مسکه از آن گیرند. (ناظم الاطباء). ش
صینیةلغتنامه دهخداصینیة. [ نی ی َ ] (ص نسبی ) اوانی صینیة؛ ظروف چینی است . ج ، صوانی . (از منتهی الارب ).
جبریللغتنامه دهخداجبریل . [ ] (اِخ ) ابن الاوانی الاربلی ملقب بشجاع . معاصر ابن خلکان است . وی مغنی و از مردم اربل بوده و در اواخر مائه ٔ ششم و اوایل مائه ٔ هفتم میزیسته است . (ت