آههلغتنامه دهخداآهه . [ هََ ] (ع اِ) تأوﱡه . || حصبه ، یعنی آبله های خرد که بر تن مردم پیدا آید با تب .
اهةلغتنامه دهخدااهة. [اَ هَ هََ ] (ع اِ) اندوه و ناله . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و در دعای بر انسان گویند: اهة لک . (از ناظم الاطباء). || (مص ) ناله کردن . آه گفتن . (منت
الاهةلغتنامه دهخداالاهة. [ اِ هََ ] (ع اِ) اِلهة. ماه نو. (منتهی الارب ). || آفتاب . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء) (مؤید الفضلاء) (اقرب الموارد). || مار. || بتان . || مؤنث اِله
الاهةلغتنامه دهخداالاهة. [ اُ هََ ] (اِخ ) موضعی است و صریم بن معشربن ذهل بن تیم بدانجا درگذشت . رجوع به معجم البلدان ذیل الالاهة شود.
اهةلغتنامه دهخدااهة. [اَ هَ هََ ] (ع اِ) اندوه و ناله . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و در دعای بر انسان گویند: اهة لک . (از ناظم الاطباء). || (مص ) ناله کردن . آه گفتن . (منت