انوارلغتنامه دهخداانوار. [ اَن ْ ] (ع اِ) ج ِ نور. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء): لمعان انوار سروری در جبین او مبین گشته . (گلستان ).چراغ را که چراغی ازاو فراگی
انوارلغتنامه دهخداانوار. [ اِن ْ ](ع مص ) ظاهر گردیدن . (از اقرب الموارد). آشکار گردیدن . || روشن شدن . || روشن کردن جای و جز آن . || گل کردن درخت . || خوب روی شدن . (ناظم الاطبا
قاسم انوارلغتنامه دهخداقاسم انوار. [ س ِ م ِ اَن ْ ] (اِخ ) سید علی بن نصربن هارون بن ابوالقاسم حسینی یا موسوی تبریزی ملقب به معین الدین یا صفی الدین و متخلص به قاسم و مشهور به قاسمی
قاسمی انوارلغتنامه دهخداقاسمی انوار. [ س ِ ی ِ اَن ْ ] (اِخ ) سید معین الدین قاسم انوار. رجوع به قاسم انوار شود.
شاه قاسم انوارلغتنامه دهخداشاه قاسم انوار.[ س ِ م ِ اَ ] (اِخ ) شهرت سیدعلی بن نصربن هارون بن ابوالقاسم حسینی یا موسوی . رجوع به قاسم انوار شود.
اسوارلغتنامه دهخدااسوار. [ اَس ْ ] (ع اِ) ج ِ سور. (دهار). باروها. باره ها: جوانب حصار و حواشی اسوار به افراد امراء و آحاد کبراء لشکر سپرد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ).
اسوارلغتنامه دهخدااسوار. [ اَس ْ ] (اِخ ) مردی است از ملوک گیلان که پدر او شیرویه نام داشته و پسر وی را مرداویج میگفتند یعنی مردآویز. و او به «اسفار» مشهور شده چنانکه اسپهبد را ا
قاسم انوارلغتنامه دهخداقاسم انوار. [ س ِ م ِ اَن ْ ] (اِخ ) سید علی بن نصربن هارون بن ابوالقاسم حسینی یا موسوی تبریزی ملقب به معین الدین یا صفی الدین و متخلص به قاسم و مشهور به قاسمی
قاسمی انوارلغتنامه دهخداقاسمی انوار. [ س ِ ی ِ اَن ْ ] (اِخ ) سید معین الدین قاسم انوار. رجوع به قاسم انوار شود.
شاه قاسم انوارلغتنامه دهخداشاه قاسم انوار.[ س ِ م ِ اَ ] (اِخ ) شهرت سیدعلی بن نصربن هارون بن ابوالقاسم حسینی یا موسوی . رجوع به قاسم انوار شود.