اندایشلغتنامه دهخدااندایش . [ اَ ی ِ ] (اِمص ) (از انداییدن و اندودن ). کاهگل کردن وگلابه و گچ مالیدن . (برهان قاطع) (از هفت قلزم ) (آنندراج ). انداییدن . (ناظم الاطباء). کاهگل کر
اندایش کردنلغتنامه دهخدااندایش کردن . [ اَ ی ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) اندودن : و بروغنها که هرگز چنان ندیده بود اندایش کرد. (تاریخ سیستان ).
اندایشگرلغتنامه دهخدااندایشگر. [ اَ ی ِ گ َ ] (ص مرکب ) کاهگل و گلابه بر بام ودیوار مالنده . (برهان قاطع) (از هفت قلزم ). کاهگل و گلابه و گچ بر بام و دیوار مالنده . (آنندراج ). گل م
اندایش کردنلغتنامه دهخدااندایش کردن . [ اَ ی ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) اندودن : و بروغنها که هرگز چنان ندیده بود اندایش کرد. (تاریخ سیستان ).
اندایشگرلغتنامه دهخدااندایشگر. [ اَ ی ِ گ َ ] (ص مرکب ) کاهگل و گلابه بر بام ودیوار مالنده . (برهان قاطع) (از هفت قلزم ). کاهگل و گلابه و گچ بر بام و دیوار مالنده . (آنندراج ). گل م
ارزه گرلغتنامه دهخداارزه گر. [ اَ زَ / زِ گ َ ] (ص مرکب ) اندایش گر. گچ مالنده . (برهان ). کسی که کاهگل و گچ در جایی مالد. (برهان ) (جهانگیری ) (مؤید الفضلاء).کلاّس . (دهار). || ن
اندودشلغتنامه دهخدااندودش . [ اَ دِ ] (اِمص ) گل کاری . گل مالی . اندایش : برون بنا ماند برجای خویش کز اندودش گل حرم داشت پیش .نظامی .