انجدانلغتنامه دهخداانجدان . [ اَ ج ُ ] (معرب ، اِ) معرب انگدان است و آن را بعربی حلتیت و بیح آنرا اصل الانجدان خوانند . (برهان قاطع) (آنندراج ). در لغت طبری کلوپر گویند. (از انجمن
انجدانلغتنامه دهخداانجدان . [ اِ ج ِ ] (اِخ ) دهی است از بخش فرمهین شهرستان اراک با 1287 تن سکنه و آب آن از قنات و چشمه و محصول آن غلات ، انگور، میوه و گردو است . (از فرهنگ جغرافی
انجدانفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهگیاهی با ساقههای ستبر و میانتهی، برگهای سوراخدار، گلهای چتری، میوۀ سیاه و بدبو، و ریشۀ راست و ستبر که از آن صمغی تلخ میگیرند.
انجدانگویش اصفهانی تکیه ای: --------- طاری: ----------- طامه ای: --------- طرقی: ----------- کشه ای: ----------- نطنزی: ---------
اَنجَدانگویش کرمانشاهکلهری: bařaža گورانی: bařaža سنجابی: bařaža کولیایی: bařaža زنگنهای: bařaža جلالوندی: bařaža زولهای: bařaža کاکاوندی: bařaža هوزمانوندی: bařaža
انجدان رومیلغتنامه دهخداانجدان رومی . [ اَ ج ُ ن ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) گیاهی است علفی ، پایا، دارای ساقه ٔ ضخیم استوانه ای بقطر 3 تا4 سانتیمتر و به ارتفاع یک تا دومتر. برگهایی ضخ
انجدان سرخسیلغتنامه دهخداانجدان سرخسی . [ اَج ُ ن ِ س َ رَ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) قسمی از انجدان است که سفید و شیرین و مأکول و ریشه ٔ آن محروث است . (از مفردات ابن البیطار). و رجوع
انجدانیلغتنامه دهخداانجدانی . [ اَ ج ُ ] (ص نسبی ) منسوب است به انجدان که گمان میکنم نوعی تخم باشد. || (اِخ ) ابوعثمان سعیدبن محمدبن سعید انجدانی از مردم بغداد و صدوق بود. در شوال
اصل انجدانلغتنامه دهخدااصل انجدان . [ اَ ل ِ اَ ج ُ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) رجوع به اصل الانجدان شود.
انجدان رومیلغتنامه دهخداانجدان رومی . [ اَ ج ُ ن ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) گیاهی است علفی ، پایا، دارای ساقه ٔ ضخیم استوانه ای بقطر 3 تا4 سانتیمتر و به ارتفاع یک تا دومتر. برگهایی ضخ
انجدان سرخسیلغتنامه دهخداانجدان سرخسی . [ اَج ُ ن ِ س َ رَ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) قسمی از انجدان است که سفید و شیرین و مأکول و ریشه ٔ آن محروث است . (از مفردات ابن البیطار). و رجوع
انجدانیلغتنامه دهخداانجدانی . [ اَ ج ُ ] (ص نسبی ) منسوب است به انجدان که گمان میکنم نوعی تخم باشد. || (اِخ ) ابوعثمان سعیدبن محمدبن سعید انجدانی از مردم بغداد و صدوق بود. در شوال
اصل انجدانلغتنامه دهخدااصل انجدان . [ اَ ل ِ اَ ج ُ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) رجوع به اصل الانجدان شود.
صمغ انجدانلغتنامه دهخداصمغ انجدان . [ ص َ غ ِ اَ ج ُ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) به معنی حلتیت است که به فارسی انگزد و انگوزه نامند. (فهرست مخزن الادویه ). انغوزه .