انبرلغتنامه دهخداانبر. [ اَم ْ ب ُ ] (اِ) کلبتین بود که سرش کژ بود. (لغت فرس اسدی چ عباس اقبال ص 138). آلتی باشد از آهن که زرگران و مسگران طلا و مس تفته را بدان گیرند و بعربی کل
انبرفرهنگ فارسی طیفیمقوله: مناسبات ملکی نگهداری]، گازانبر، موچین، گیره، یوغ، چنگال، چنگ، یوغ، چیز تیز، انگشت قلاب، شاخک، اندام حسی نیش، تیزی غضروف، کارتیلاژ وسیلۀ درآوردن: فورسپس،
عنبرلغتنامه دهخداعنبر. [ عَم ْ ب َ ] (اِخ ) پدر قبیله ای است از بنی تمیم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). و بَلْعَنْبر فرزندان او، یعنی بنوالعنبر بحذف نون ، چنانکه
عنبرلغتنامه دهخداعنبر. [ عَم ْ ب َ ] (ع اِ) نوعی از بوی خوش و آن سرگین ستور بحری است یا چشمه ای است آن را در آن . یا چیزی است که در قعر دریا خیزدو حیوانات بحری میخورد و میمیرد،
اَنبُرگویش خلخالاَسکِستانی: kalbatin دِروی: kalvatun شالی: gâz کَجَلی: kalvateyin کَرنَقی: ambur کَرینی: ambur کُلوری: ambər گیلَوانی: kalbatin لِردی: mâša
اَنبُرگویش کرمانشاهکلهری: amu:rdas گورانی: amurdas سنجابی: amurdas کولیایی: amurdas زنگنهای: amu:rdas جلالوندی: amu:rdas زولهای: amurdas کاکاوندی: amurdas هوزمانوندی: amurdas