امیونلغتنامه دهخداامیون . [ اُم ْ می یو ] (ع اِ) ج ِ اُمّی ّ در حالت رفع. (از ناظم الاطباء). نانویسندگان . (ترجمان جرجانی مهذب عادل بن علی ): و منهم امیون لایعلمون الکتاب الا اما
عمیونلغتنامه دهخداعمیون . [ ع َم ْ می یو ] (اِخ ) قبیله ٔ منسوب به عَم ّ مالک بن حنظلة. (منتهی الارب ).
امونلغتنامه دهخداامون . [ اَ ] (ع ص ) اشتر ماده ٔ استوارخلقت . (آنندراج ). ناقه ٔ امون ؛ شتر ماده ٔ استوارخلقت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ، اُمُن . (منتهی الارب ) (ناظم
امونلغتنامه دهخداامون . [ اَ م ُ ] (اِخ ) یکی از خدایان مصر قدیم . (از لاروس ). امون یا امین به معنی مستور و یکی از خدایان هشتگانه ٔ مصریان بود که ثالوث ، اول آنان بوده است . صو
امیینلغتنامه دهخداامیین . [ اُم ْ می یی ] (ع اِ) ج ِ اُمّی ّ در حال نصب و جر: قل للذین اوتوا الکتاب والامیین ءَاسلمتم . (قرآن 20/3). رجوع به امی و امیون شود.
امانیلغتنامه دهخداامانی . [ اَ نی ی ] (ع اِ) ج ِ اُمنِیَّة آرزوها. (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (غیاث اللغات ). مرادها. (آنندراج ) (غیاث اللغات ). خواهشها. (از ناظم الاطباء) : بز
امیلغتنامه دهخداامی . [ اُم ْ می ] (ع ص ) منسوب به ام . مادری . بطنی : اخ امی ؛ برادر مادری . اخت امی ؛ خواهر مادری . (از یادداشت مؤلف ). || کسی که بر اصل خلقت خود بود و کتابت
امونلغتنامه دهخداامون . [ اَ ] (ع ص ) اشتر ماده ٔ استوارخلقت . (آنندراج ). ناقه ٔ امون ؛ شتر ماده ٔ استوارخلقت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ، اُمُن . (منتهی الارب ) (ناظم
امونلغتنامه دهخداامون . [ اَ م ُ ] (اِخ ) یکی از خدایان مصر قدیم . (از لاروس ). امون یا امین به معنی مستور و یکی از خدایان هشتگانه ٔ مصریان بود که ثالوث ، اول آنان بوده است . صو