امیدلغتنامه دهخداامید. [ اُ ] (اِخ ) (دماغه ٔ...) دماغه ٔ امید نیک . قطعه ٔ انتهایی افریقا را از طرف جنوب غربی تشکیل میدهد و از سوی مغرب باقیانوس اطلس و از جنوب به اقیانوس هند و
عَسَىفرهنگ واژگان قرآناميد است - شايد -باشد كه (کلمه عسي دلالت بر اميد دارد ، اما نه تنها اميد گوينده بلکه هم در مورد اميد خود گوينده استعمال دارد و هم اميد مخاطب و هم در مقام مخاطب
يَرْجُواْفرهنگ واژگان قرآناميد دارد (" کَانَ يَرْجُواْ ": همواره اميد داشت يا اميد مي داشت که چون به واقعيت حتمي اشاره مي کند ، "همواره اميد دارد"معني مي شود)