امسیلغتنامه دهخداامسی . [ اِ ] (ع ص نسبی ) منسوب به امس برخلاف قیاس . (آنندراج ). دیروزی . (ناظم الاطباء). رجوع به امس شود.
امسیةلغتنامه دهخداامسیة. [اُ سی ی َ ] (ع اِ) شبانگاه . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (مهذب الاسماء): اتیته امسیة امس ؛ شبانگاه دی نزد او آمدم . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد
امسیةلغتنامه دهخداامسیة. [اُ سی ی َ ] (ع اِ) شبانگاه . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (مهذب الاسماء): اتیته امسیة امس ؛ شبانگاه دی نزد او آمدم . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد
تمسیةلغتنامه دهخداتمسیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) کیف امسیت گفتن کسی را؛ یعنی ، چگونه شام کردی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || مساک اﷲ بالخیر گفتن . (
ذات الحاذلغتنامه دهخداذات الحاذ. [ تُل ْ ] (اِخ ) نام موضعی است و در شعر حجاج آمده است : امسی بذات الحاذ و الحذور. (المرصع) (معجم البلدان ).
جسداءلغتنامه دهخداجسداء. [ ج َ س َ ] (اِخ ) همان جَسْداء است که نام موضعی است : فبتنا حیث امسینا قریباًعلی جسداء تنبحنا الکلاب . لبید (ازمعجم البلدان ).رجوع به جَسْداء شود.
حثالغتنامه دهخداحثا. [ ح ِ ] (اِخ ) موضعی به شام در گفته ٔ عدی بن رقاع :یا من رای برقاً ارقت بضوئه امسی تلالاً فی حوارکه العلی فاصاب أیمنه المزاهر کلهاو اقتم أیسره أثیدة فال