الاقلغتنامه دهخداالاق . [ اُ ] (ع اِ) برق کاذب بی باران . || (مص ) درخشیدن برق و نباریدن . (منتهی الارب ).
الاقلغتنامه دهخداالاق . [ اُ ] (اِخ ) کوهی است به تیه از سرزمین مصر از ناحیت هامَة. (معجم البلدان ).
الاقلغتنامه دهخداالاق . [ اُ ](اِ) الاغ . پیک . قاصد : چون میاجق را از این حال خبر شد الاقی بدوانید و خوارزمشاه را بیاگاهانید. (راحةالصدور، چ اقبال ، ص 382). رجوع به الاغ شود.
الاغلغتنامه دهخداالاغ . [ اُ ] (اِ) قاصد و پیک . (برهان ). آنکه برای او اسب توشه مهیا دارند تا بجایی که نامزد بود زود رسد. (شرفنامه ٔ منیری ) : الاغ خدمتت مه شد که بر گردون چو آ
علاقلغتنامه دهخداعلاق . [ ع َ ] (ع اِ) دوستی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || نظر و نگاه . (ناظم الاطباء). || علف و قوت و خورش روزگذار ستور: ما لنا من علاق ؛ أی من مرتع. (من
الاق نویانلغتنامه دهخداالاق نویان . [ اُ ] (اِخ ) از سرداران چنگیزخان است . در جهانگشای جوینی (چ لیدن ج 1 ص 70) الاق نوین ضبط شده است ، لکن مؤلف حبیب السیر الاق نویان آورده است . (حب
الاقدم فالاقدملغتنامه دهخداالاقدم فالاقدم . [ اَ اَ دَ م ُ فَل ْ اَ دَ ] (ع ق مرکب ) دیرینه تر پس دیرینه تر.قدیم تر سپس قدیم تر: بترتیب الاقدم فالاقدم ذکر شود.
الاقرب فالاقربلغتنامه دهخداالاقرب فالاقرب . [ اَ اَ رَ ب ُ فَل ْ اَ رَ ] (ع ق مرکب ) نزدیکتر پس نزدیکتر.
الاقةلغتنامه دهخداالاقة. [ اِ ق َ ] (ع مص ) لیقه انداختن در دوات و نیکو کردن سیاهی آن را. (منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ). || برچسبانیدن ، یقال : الاقه بنفسه ؛ بخود چسبانید آ
الاق نویانلغتنامه دهخداالاق نویان . [ اُ ] (اِخ ) از سرداران چنگیزخان است . در جهانگشای جوینی (چ لیدن ج 1 ص 70) الاق نوین ضبط شده است ، لکن مؤلف حبیب السیر الاق نویان آورده است . (حب
الاغ بندریلغتنامه دهخداالاغ بندری . [ اُ غ ِ ب َ دَ ] (ترکیب وصفی ) نوعی الاغ کوچک اندام تیزرو که در بنادر فارس وبوشهر موجود است . (جغرافیای اقتصادی کیهان ص 299).
الاقدم فالاقدملغتنامه دهخداالاقدم فالاقدم . [ اَ اَ دَ م ُ فَل ْ اَ دَ ] (ع ق مرکب ) دیرینه تر پس دیرینه تر.قدیم تر سپس قدیم تر: بترتیب الاقدم فالاقدم ذکر شود.
الاقرب فالاقربلغتنامه دهخداالاقرب فالاقرب . [ اَ اَ رَ ب ُ فَل ْ اَ رَ ] (ع ق مرکب ) نزدیکتر پس نزدیکتر.