اغثملغتنامه دهخدااغثم . [ اَ ث َ ] (ع ص ، اِ) موی که سپیدی آن بر سیاهی غالب باشد. یقال : شعر اغثم و رأس اغثم .(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). مویی که سپیدی آن بیشتر ا
اقصملغتنامه دهخدااقصم . [ اَ ص َ ] (ع ص ) آنکه نیمه ٔ دندان او شکسته باشد. (آنندراج ). نیمه ٔ دندان پیشین شکسته . (منتهی الارب ). شکسته دندان . دندان پیشین از نیمه فراشکسته . (ت
اقسماءلغتنامه دهخدااقسماء. [ اَ س ِ ] (ع اِ) ج ِ اَقسام . و جمعِ جمعالجمع قِسْم اقاسیم است . (از منتهی الارب ). || ج ِ قسیم .(ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ). بمعنی مرد صا
اقسماءلغتنامه دهخدااقسماء. [ اَ س ِ ] (ع اِ) ج ِ اَقسام . و جمعِ جمعالجمع قِسْم اقاسیم است . (از منتهی الارب ). || ج ِ قسیم .(ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ). بمعنی مرد صا