اقاصیلغتنامه دهخدااقاصی . [اَ ] (ع ص ، اِ) ج ِ اقصی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). دورتران . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). در تداول ، آخرو منتهاالیه و جای دور. (ناظم الاطباء) : مت
آقاسیلغتنامه دهخداآقاسی . (ترکی ، اِ مرکب ) (شاید از ترکی ِ آقا، سید + سی ، حرف اضافه ) نامی از نامها: حاج میرزا آقاسی .- اشیک آقاسی ؛ رئیس دربار.- قوللرآقاسی ؛ رئیس غلامان خاص
اقاصیصلغتنامه دهخدااقاصیص . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ قِصّة. (اقرب الموارد) : حجاج بن یوسف را با لشکر انبوه و ساخته بمکه فرستاد چنانکه آن اقاصیص بشرح در تواریخ مذکور است . (تاریخ بیهقی چ
اقاصیصلغتنامه دهخدااقاصیص . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ قِصّة. (اقرب الموارد) : حجاج بن یوسف را با لشکر انبوه و ساخته بمکه فرستاد چنانکه آن اقاصیص بشرح در تواریخ مذکور است . (تاریخ بیهقی چ
ادانیفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. نقاط نزدیک: اقاصی و ادانی.۲. نزدیکان.۳. فرودستان: ◻︎ تو آنی که خواهند اجرام گردون / که در مجلس تو بُوَند از ادانی (عنصری: ۲۸۰).
طیخةلغتنامه دهخداطیخة. [ طَ خ َ ] (اِخ ) جایگاهیست در اقاصی ذوالمروه بین ذی خشب و وادی القری . و این لفظ با حاء مهمله نیز آمده است . (از معجم البلدان ).
ادانیلغتنامه دهخداادانی . [ اَ ] (ع ص ، اِ) ج ِ ادنی . مقابل اقاصی . نزدیکان . نزدیکتران . نزدیکترها: ملک هند اثر نکایات رایات سلطان در اقاصی و ادانی ولایت خویش مشاهدت کرد. (ترجم
اقصیلغتنامه دهخدااقصی . [ اَ صا ] (ع ص ) شتر کرانه ٔ گوش بریده . (منتهی الارب ). و مؤنث آن قصواء است . || دور. ج ، اقاصی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || (ن تف )دورتر. (مهذب