افکللغتنامه دهخداافکل . [ اَ ک َ ] (اِخ ) پدر بطنی است که آنها را افاکل خوانند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || نام اسب تزال بن عمرو مرادی است . (منتهی الارب ).
افکللغتنامه دهخداافکل . [ اَ ک َ ] (ع اِ) لرزه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج ، اَفاکِل . (مهذب الاسماء): یقال : اخذه افکل ؛ اذا ارتعد من برد او خوف . (ناظم الاطب
افاکللغتنامه دهخداافاکل . [ اَ ک ِ ] (اِخ ) نام بطنی از عرب که جد آنها را نام ، اَفکَل است . (منتهی الارب ). نام بنی افکل که آن نام پدر آن بطن است . (از اقرب الموارد).
دیللغتنامه دهخدادیل . (اِخ ) حیی است از عبدالقیس (یا آنکه بنام دو- دیل است ) دیل بن شن بن اقصی بن عبدالقیس و دیل بن عمروبن ودیعةبن اقصی بن عبدالقیس که گروهی از ایشان از مردم یم
لرزهلغتنامه دهخدالرزه . [ ل َ زَ / زِ ] (اِمص ) اسم از لرزیدن . لرزش . لرز. رَجفه . رعشه . قرقفه . نحواء. وَزَغ . ارتعاد. رعدة [ رِ دَ / رَ دَ ] ارتعاش . فسره . تضعضع. تزلزل . ا
بطلمیوس دوملغتنامه دهخدابطلمیوس دوم . [ب َ ل َ س ِ دُوْ وُ ] (اِخ ) فیلادف . فیلادلفوس . قفطی کلمه را بمعنی محب الاخ ؛ برادر دوست آورده است . (283-246 ق .م .) ، این نسبت را به کنایه به