افنانلغتنامه دهخداافنان . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ فَن ّ، بمعنی حال و گونه . || ج ِ فَنَن ، بمعنی شاخ درخت . (آنندراج ) (منتهی الارب ). شاخهای درخت . (کنز از غیاث اللغات ). شاخسار. شاخه
اثنان و عشرون الفاًلغتنامه دهخدااثنان و عشرون الفاً. [ اِ نا ن ِ وَ ع ِ ن َ اَ فَن ْ ] (ع عدد مرکب ، ص مرکب ، اِ مرکب ) بیست ودوهزار.
افانینلغتنامه دهخداافانین . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ اَفنان و اَفنون جج ِ فَنَن بمعنی شاخ . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). شاخها. (مؤید). ج ِ اُفنون ، بمعنی شاخهای درخت . جج ِ اَفنان .
ذواتالغتنامه دهخداذواتا. [ ذَ ] (ع اِ) تثنیه ٔ ذوات و اصل آن ذواتان است لیکن چون لازم الاضافه است جز بصورت ذواتا در کلام نیاید. ذواتا مال ، دو زن خداوندان مال . و منه قوله تعالی
فنلغتنامه دهخدافن . [ ف َن ن ] (ع اِ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || گونه . ج ، افنان ، فنون . (منتهی الارب ). نوع از چیزی ، و توسعاً به معنی صناعة و علم و قسم سخن به کا
فننلغتنامه دهخدافنن . [ ف َ ن َ ] (ع اِ) شاخ . ج ، افنان . جج ، افانین . (منتهی الارب ). شاخه ٔ درخت . ج ، افنان . جج ، افانین . (فرهنگ فارسی معین ). غصن . شاخه . شاخ . (یادداش