افطاریلغتنامه دهخداافطاری . [ اِ ] (اِ) هرچیز خوراکی که مقصور بگشادن روزه باشد. (ناظم الاطباء). افطارانه . آنچه بدان روزه را شکنند. و رجوع به افطارانه شود.
افطاریگویش کرمانشاهکلهری: dam wâkarân گورانی: dam wâkarân سنجابی: dam wâkarân کولیایی: dam wâkarân زنگنهای: dam wâkarân جلالوندی: dam wâkarân زولهای: dam wâkarân کاکاوندی: dam w
افطاریهلغتنامه دهخداافطاریه . [ اِ ری ی َ / ی ِ ] (از ع ، اِ) عطیه ٔ پادشاهی در ایام رمضان به بعض فقها و طلاب و غیره . افطارانه . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به افطارانه شود.
پیش افطاریلغتنامه دهخداپیش افطاری . [ اِ ] (اِ مرکب ) آنچه از خوردنیهای سبک که روزه دار در اول افطار خورد پیش از شام . آنچه که از حلواو خرما و نان خشک در اول افطار خورند پیش از شام .
افطاریهلغتنامه دهخداافطاریه . [ اِ ری ی َ / ی ِ ] (از ع ، اِ) عطیه ٔ پادشاهی در ایام رمضان به بعض فقها و طلاب و غیره . افطارانه . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به افطارانه شود.
پیش افطاریلغتنامه دهخداپیش افطاری . [ اِ ] (اِ مرکب ) آنچه از خوردنیهای سبک که روزه دار در اول افطار خورد پیش از شام . آنچه که از حلواو خرما و نان خشک در اول افطار خورند پیش از شام .
افطارانهلغتنامه دهخداافطارانه . [ اِ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) آنچه گاه شکستن روزه خورند پیش از شام . آنچه در اول گشادن روزه خورند از طعام . افطاری . || نقد یا طعامی که به فقرا و طلاب
مهمانیفرهنگ فارسی طیفیمقوله: احساسات بین فردی مجلس، محفل، انجمن، گردهمآیی، اجتماع، گردآوری پذیرایی، افطاری، پارتی، بزم گودبای پارتی، مراسم تودیع مهمان، مدعو، دعوتشده، وارد، بازدیدک
افطارفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. (فقه) باز کردن روزه با خوردن غذا؛ روزه گشادن؛ روزه شکستن.۲. (اسم) (فقه) [مجاز] وقت روزه گشادن.۳. (اسم) [مجاز] = افطاری