افسانه سرایلغتنامه دهخداافسانه سرای . [ اَ ن َ / ن ِ س َ ] (نف مرکب ) افسانه سرا. داستان سرا. رجوع به افسانه سرا شود.
افسانهلغتنامه دهخداافسانه . [ اَ ن َ / ن ِ ] (اِ) سرگذشت و حکایات گذشتگان باشد. (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرای ناصری ) (از مجمع الفرس ). قصه . داستان . حکایت . تمثیل . سرگذشت . (
آفسانهلغتنامه دهخداآفسانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) افسانه : بدان بد کزین بد بهانه منم سخن را نخست آفسانه منم . فردوسی .آن موی که در ستایش آمدزلف است و کله نه موی شانه مردم جستم نه ریش
افسانه خوانیلغتنامه دهخداافسانه خوانی . [ اَ ن َ / ن ِ خوا / خا ] (حامص مرکب ) افسانه سرایی . افسانه گفتن . داستان سرائی : زلیخا چون شنید آن مهربانی فسون پردازی و افسانه خوانی .جامی (از
سرایلغتنامه دهخداسرای . [ س َ ] (نف مرخم ) سَرا. سخن گوی و حرف زن که شاعر و قصه خوان باشد لیکن در این دو جا بدون ترکیب گفته نمیشود، همچو مدحت سرای و سخن سرای . (برهان ) : هزاردس
لئون تولستویلغتنامه دهخدالئون تولستوی . [ ل ِ ئُن ْ ت ُ ] (اِخ ) افسانه سرای روسی . رجوع به تولستوی شود.
لاشامبدیلغتنامه دهخدالاشامبدی . [ ب ُ ] (اِخ ) پیر. نام افسانه سرای فرانسوی . مولد «منتینیاک - سور - وِزر» (1806-1872 م .).