افسانانیدنلغتنامه دهخداافسانانیدن . [ اَ دَ ] (مص ) افسانه آوردن . سبب افسانه آوردن شدن . (ناظم الاطباء).
افسایانیدنلغتنامه دهخداافسایانیدن . [ اَ دَ ] (مص ) رام کنانیدن . افسون گردانیدن . سبب رام کردن شدن . (ناظم الاطباء).
افشانانیدنلغتنامه دهخداافشانانیدن . [ اَ دَ ] (مص ) سبب افشان شدن گشتن . || پراکنده کنانیدن . (ناظم الاطباء).
افرازانیدنلغتنامه دهخداافرازانیدن . [ اَ دَ ] (مص ) بلند گردانیدن . سربلندگردانیدن . دارای سربلندی کنانیدن . (ناظم الاطباء).
افراشانیدنلغتنامه دهخداافراشانیدن . [ اَ دَ ] (مص ) افراشت کنانیدن . (ناظم الاطباء). فعل آن افراشت ؛ یعنی بلندساخت و بالا برد. (برهان ) (آنندراج ) (از هفت قلزم ).
افسانیدنلغتنامه دهخداافسانیدن . [ اَ دَ ](مص ) افسانه گفتن . || بالیدن . || دراز کردن . || راست کردن . || رام گردانیدن . مطیع کردن . || سودن . زدودن . (ناظم الاطباء). || گرد و سبوس
افسایانیدنلغتنامه دهخداافسایانیدن . [ اَ دَ ] (مص ) رام کنانیدن . افسون گردانیدن . سبب رام کردن شدن . (ناظم الاطباء).
افشانانیدنلغتنامه دهخداافشانانیدن . [ اَ دَ ] (مص ) سبب افشان شدن گشتن . || پراکنده کنانیدن . (ناظم الاطباء).
افرازانیدنلغتنامه دهخداافرازانیدن . [ اَ دَ ] (مص ) بلند گردانیدن . سربلندگردانیدن . دارای سربلندی کنانیدن . (ناظم الاطباء).
افراشانیدنلغتنامه دهخداافراشانیدن . [ اَ دَ ] (مص ) افراشت کنانیدن . (ناظم الاطباء). فعل آن افراشت ؛ یعنی بلندساخت و بالا برد. (برهان ) (آنندراج ) (از هفت قلزم ).
افسانیدنلغتنامه دهخداافسانیدن . [ اَ دَ ](مص ) افسانه گفتن . || بالیدن . || دراز کردن . || راست کردن . || رام گردانیدن . مطیع کردن . || سودن . زدودن . (ناظم الاطباء). || گرد و سبوس