افاضللغتنامه دهخداافاضل . [ اَ ض ِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ افضل . فاضلتران . (آنندراج ) (غیاث اللغات ). ج ِ افضل و جمع دیگر آن افضلون ؛ آنان که فضیلت بیشتر دارند. (از اقرب الموارد). مأ
تاج الافاضللغتنامه دهخداتاج الافاضل . [ جُل ْ اَ ض ِ ] (اِخ ) خالدبن الربیع. وی از افاضل خراسانست که عوفی در لباب الالباب بدینسان از وی یاد می کند: الامیرالعمید العالم فخرالدین تاج الا
تاج الافاضللغتنامه دهخداتاج الافاضل . [ جُل ْ اَ ض ِ ] (اِخ ) خالدبن الربیع. وی از افاضل خراسانست که عوفی در لباب الالباب بدینسان از وی یاد می کند: الامیرالعمید العالم فخرالدین تاج الا
حفصویهلغتنامه دهخداحفصویه . [ ح َ ی َ ] (اِخ ) یکی از افاضل کتاب خراج . او اول کس است که در امر خراج تألیف کرد. و از کتب اوست : کتاب الخراج . کتاب الرسائل .
سپهری بخاراییلغتنامه دهخداسپهری بخارایی . [ س ِ پ ِ ی ِ ب ُ ] (اِخ ) از افاضل شعرای زمان سامانیه و دیالمه بود و با ابوالمؤید بلخی و ابوالمثل بخارایی معاشرت نموده ، گویند زمان رودکی را د
سعایتلغتنامه دهخداسعایت . [ س ِ ی َ ] (ع مص ) سعایة : طرفه آنکه افاضل و مردمان هنرمند از سعایت و سطبر ایشان در رنجند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 415). ابوالحسن بن سیمجور عزل خویش از ا
سنجریلغتنامه دهخداسنجری . [ س َ ج َ ] (اِخ ) ضیاءالدین اجل فخرالشعراء و از افاضل دولت سلجوقی ... او راست :خیل لاله کز کمین گاه بهار آمد پدیدبر بساط باغ آنک با زمانه دروغاست ابر خ