اعاظملغتنامه دهخدااعاظم . [ اَ ظِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ اَعْظَم . بزرگتران : من اعاظم این بلاد را می شناسم . (فرهنگ نظام ) (از اقرب الموارد) . بزرگتران . این ج ِ اعظم است چنانکه افاضل
اعاجملغتنامه دهخدااعاجم . [ اَ ج ِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ اعجم . (ناظم الاطباء) (متن اللغة) (اقرب الموارد). اعجمون . (اقرب الموارد) (متن اللغة). ج ِ اعجم ، آن که سخن فصیح نگوید اگرچه ع
منوچهرخانلغتنامه دهخدامنوچهرخان . [ م َ چ ِ ] (اِخ ) از اعاظم لر کوچک است ، بعد از عزل علیقلی خان برادرزاده اش به ایالت ایل مذکور سرافراز شده . مدتی در آن امر نهایت استقلال داشت . در
نابغه ٔ ذبیانیلغتنامه دهخدانابغه ٔ ذبیانی . [ ب ِ غ َ ی ِ ذُب ْ ] (اِخ ) از اعاظم سخنوران عرب در عهد جاهلیت است . ابوالفرج اصفهانی نام و نسب او را چنین آرد: زیادبن معاویةبن ضباب بن جناب ب
خاوندشاهلغتنامه دهخداخاوندشاه . [ وَ ] (اِخ ) خاوندشاه یکی از اعاظم دانشمندان و صوفیان است و خواندمیر در شرح حال او آرد: «نسب او بچهار واسطه به خاوند سید اجل بخاری » که در سلک اعاظم
ابوذر بوزجانیلغتنامه دهخداابوذر بوزجانی . [ اَ ذَ رِ زَ ] (اِخ ) یکی از اعاظم مشایخ متقدمین . شرح حال او در نفحات الانس جامی آمده است و این قطعه از اوست :تو بعلم ازل مرا دیدی دیدی آنگه ب