اشکشلغتنامه دهخدااشکش . [ اَ ک َ / اِ ک َ ] (اِخ ) (در شاهنامه ) نام یک از پهلوانان ایرانی در زمان کیخسرو. و رجوع به اشکس شود.
زبان اشکشمیلغتنامه دهخدازبان اشکشمی . [ زَ ن ِ اِ ک َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) رجوع به ماده ٔ فوق شود.
زبان اشکشمیلغتنامه دهخدازبان اشکشمی . [ زَ ن ِ اِ ک َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) رجوع به ماده ٔ فوق شود.
اشکسلغتنامه دهخدااشکس . [ اَ ک َ ] (اِخ )یا اشکش یا اشکسن . نام پهلوانی . (لغات شاهنامه ). و صاحب مجمل التواریخ آرد: اندر عهد کیخسرو هم این بزرگان به جای بودند: بیژن گیو... و اش
زودگریهلغتنامه دهخدازودگریه . [ گ ِرْ ی َ / ی ِ ] (ص مرکب ) که اشکش در آستین دارد. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا): هَرَمَّع؛ مرد زودگریه . (منتهی الارب ).
زوداشکلغتنامه دهخدازوداشک . [ اَ ] (ص مرکب ) آنکه به اندک اندوه و آزاری اشکش بردود. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).