اشابةلغتنامه دهخدااشابة. [ اِ ب َ ] (ع مص ) سپید کردن موی . (تاج المصادر بیهقی ). سپید کردن سر را: اشاب رأسه و برأسه . (منتهی الارب ). || خداوند فرزند پیر شدن . (تاج المصادر بی
اشابةلغتنامه دهخدااشابة.[ اُ ب َ ] (ع اِ) مردم بهم درآمیخته . (صراح ). مردم بهم آمیخته از هر جنس . (از منتهی الارب ). || مال مکسوبه ٔ مخلوط بحرام . ج ، اشائب . (منتهی الارب ).
عشابةلغتنامه دهخداعشابة.[ ع َ ب َ ] (ع مص ) گیاه تر برآوردن . (از ناظم الاطباء): عشبت الارض ؛ عشب زمین رویید. (از اقرب الموارد).
عشابةلغتنامه دهخداعشابة. [ ع َ ب َ ] (ع اِمص ) گیاهناکی . (منتهی الارب ). فراوانی عشب و گیاه . (از اقرب الموارد).
اشاره ٔ قلبیلغتنامه دهخدااشاره ٔ قلبی . [ اِ رَ / رِ ی ِ ق َ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از الهام است . || کنایه از اشاره ٔ غیبی . (انجمن آرای ناصری ).
اثابهلغتنامه دهخدااثابه . [ اِ ب َ ] (ع مص ) پرآب گردانیدن (حوض )- اثاب الحوض . (منتهی الارب ). || پاداش دادن . (تاج المصادر بیهقی ): اثابه اﷲ. (منتهی الارب ). || بشتافتن . || فر
اشائبلغتنامه دهخدااشائب . [ اَ ءِ ] (ع اِ) ج ِ اشابة. جوالیقی گوید: «الاشائب ؛ الاخلاط من الناس . قیل انها فارسیة معربة، اصلها «اشوب ». قال الاخنس بن شریق : فوارسها من تغلب ابنة
پیر کردنلغتنامه دهخداپیر کردن . [ ک َ دَ ] (مص مرکب ) بسالخوردگی رساندن . فرتوت و کهنسال گردانیدن . اشابة. تشییب : تا آن جوان تیز قوی را چو جادوان این چرخ تیز گرد چنین کرد کند و پیر
پیر گردانیدنلغتنامه دهخداپیر گردانیدن . [ گ َ دَ ] (مص مرکب ) پیر کردن . اِکماء. قنسرة. اشابة. سفال . سفول . اکویداد. (منتهی الارب ) : گَرد رنج و غم که بر مردم رسدزودتر می پیر گردد مرد
خداوندلغتنامه دهخداخداوند. [ خ ُ وَ ] (اِخ ) رب . (السامی فی الاسامی ) (مهذب الاسماء). نامی از نام های الهی . خدا. خدای . پروردگار. اﷲتعالی : چون تیغ بدست آری مردم نتوان کشت نزدیک
اشاره ٔ قلبیلغتنامه دهخدااشاره ٔ قلبی . [ اِ رَ / رِ ی ِ ق َ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از الهام است . || کنایه از اشاره ٔ غیبی . (انجمن آرای ناصری ).