اسکافلغتنامه دهخدااسکاف . [ اِ ] (اِخ ) دو موضع بنواحی نهروان از اعمال بغداد. (منتهی الارب ). نام دو ناحیه ٔ بزرگ موسوم به اسکاف علیا و اسکاف سفلی در عراق ، در جوار نهروان و بین
اسکافلغتنامه دهخدااسکاف . [ اِ ] (اِخ )(ابوحنیفه ٔ...) از شعرای مرو بود و در عهد دولت سنجری والی ولایت سخن پروری شد. اگرچه کفشگر بود اما طبعی لطیف داشت و ابیات و اشعار او بسیار ا
اسکافلغتنامه دهخدااسکاف . [ اِ ] (ع ص ) (ظ: از شکافتن فارسی ) هر صانع که باآلتی آهنین کار کند. هر اهل حرفه که به آهن کار کند. (منتهی الارب ). هر صانع. (مؤید الفضلاء). کل صانع. (
اسکاف بنی جنیدلغتنامه دهخدااسکاف بنی جنید. [ اِ ف ِ ب َ ج ُ ن َ ] (اِخ ) جائی است بعراق که باقی رود نهروان اندر کشت وی بکارشود. (حدود العالم ). اسکاف بنی الجنید، بنی الجنید رؤسای این ناح
اسکافیلغتنامه دهخدااسکافی . [ اِ ] (اِخ ) حسن بن علی بن ابی سالم المعمربن عبدالملک بن ناهوج . رجوع به حسن ... شود.
اسکاف بنی جنیدلغتنامه دهخدااسکاف بنی جنید. [ اِ ف ِ ب َ ج ُ ن َ ] (اِخ ) جائی است بعراق که باقی رود نهروان اندر کشت وی بکارشود. (حدود العالم ). اسکاف بنی الجنید، بنی الجنید رؤسای این ناح
اسکافیلغتنامه دهخدااسکافی . [ اِ ] (ص نسبی ) منسوب به اسکاف که ناحیه ای است در بغداد در جهت نهروان از سواد عراق . (انساب سمعانی ).
اسکافیةلغتنامه دهخدااسکافیة. [ اِ فی ی َ ] (اِخ ) اصحاب ابی جعفر الاسکاف . قالوا: ان اﷲ تعالی لایقدر علی ظلم العقلاء بخلاف ظلم الصبیان و المجانین فانه یقدر علیه . (تعریفات جرجانی )