اسپریسلغتنامه دهخدااسپریس . [ اَ ] (اِ مرکب ) میدان اسب دوانی و میدان جنگ . اسپرس . اسپریز. اسپرز. اسپرسپ . اسفرسف . سپریس . (جهانگیری ). اَسبریس . (اوبهی ). در اوستا بجای اسپریس
مکیسفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده= مکاس: ◻︎ نشانه نهادند بر اسپریس / سیاوش نکرد ایچ با کس مکیس (فردوسی: ۲/۲۹۲).
سپریسلغتنامه دهخداسپریس . [ س ِ ] (اِ مرکب ) مخفف اسپریس است که میدان اسب دوانی باشد. (برهان ). میدان . (مهذب الاسماء).رجوع به اسپ ریس ، اسپرس ، سپرس ، اسپریز، اسپ رز شود.
سپریشلغتنامه دهخداسپریش . [ س ِ ] (اِ مرکب ) همان اسپریس یعنی میدان . (رشیدی ). رجوع به اسپریس و سپریس شود.