اسپانجلغتنامه دهخدااسپانج . [ اِ ن َ ] (اِ) اسپناج . اسپاناخ . اسفناج و آن سبزی است که در آش کنند. (برهان ) : اسپانج خویشم دان با ترش پر و شیرین با هر دو شدم پخته تا با تو بپیوستم
اسبانجلغتنامه دهخدااسبانج . [ اِ ن َ ] (اِ) اسفناج . اسپناج . (جهانگیری ). اسفَنَج . (شعوری ). رجوع به اسپانج شود.
اسپناجلغتنامه دهخدااسپناج . [ اِ پ َ ] (اِ) اسفناج است که سبزی آش باشد. (برهان ). تره ٔ معروف . سپاناخ . اسفاناخ . سفاناخ . اسپاناخ . اسپانج . سبانج . (مهذب الاسماء). رجوع به اسفن