اسم خاصلغتنامه دهخدااسم خاص . [ اِ م ِ خاص ص ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) یا عَلَم . آنست که بر فردی مخصوص و معین دلالت کند: حسن ، جعفر، فریدون ، جمشید، تبریز، شیراز،البرز، دماوند، شب
اسم خاصproper noun, proper nameواژههای مصوب فرهنگستاناسمی که در بافتی معین بر هستاری معین دلالت میکند
ﭐسْمُفرهنگ واژگان قرآناسم-نام ("اسم"بر لفظ دلالت کننده بر چیزی یا اوصاف آن چیز که نشانه ای برای آن شده اند،می گویند .اصل اين کلمه از ماده " سمه " اشتقاق يافته ، و سمه به معناي داغ