استکانلغتنامه دهخدااستکان . [ اِ ت ِ ] (روسی ، اِ) (از روسی اِستاکان ) ظرفی که در آن چای و قهوه و غیره آشامند. پیاله .
استکانگویش خلخالاَسکِستانی: iskân دِروی: iskân شالی: istəkân کَجَلی: iskân کَرنَقی: estəkâm کَرینی: istəkân کُلوری: istəkân گیلَوانی: əstəkân لِردی: istikân
استکانةلغتنامه دهخدااستکانة. [ اِ ت ِ ن َ ] (ع مص ) استکانت . زاری . زاری کردن . تضرع . زاریدن . || فروتنی کردن . (منتهی الارب ) (زوزنی ) (مجمل اللغه ) (تاج المصادر بیهقی ). خوار گ
استکانتفرهنگ انتشارات معین(اِ تِ نَ) [ ع . استکانة . ] 1 - (مص ل .) زاری کردن . 2 - خضوع نمودن . 3 - (اِمص .) فروتنی .