استغفارلغتنامه دهخدااستغفار. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) آمرزش خواستن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). غفران طلبیدن . مغفرت طلبیدن . طلب مغفرت . (غیاث ). توبه کردن : استغفر من ذنبه و استغفر
استنفار الشّعبدیکشنری عربی به فارسیبسيج كردم مردم , بسيج مردمى , لشگركشى مردمى , آماده كردن مردم براى رزم و غيره