استغفارلغتنامه دهخدااستغفار. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) آمرزش خواستن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). غفران طلبیدن . مغفرت طلبیدن . طلب مغفرت . (غیاث ). توبه کردن : استغفر من ذنبه و استغفر
استغفارفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. طلب مغفرت کردن؛ آمرزش خواستن؛ توبه کردن.۲. «استغفراللّه» گفتن.