اسبارلغتنامه دهخدااسبار. [ اَ ] (اِخ ) قریه ای است بر باب حی ّ شهر اصفهان و آنرا اسباردیس گویند و از آنجاست ابوطاهر سهل بن عبداﷲبن الفرخان الاسباری الزاهد، مجاب الدعوة. متوفی بسا
اسبارلغتنامه دهخدااسبار. [ اَ ] (اِخ ) یا اسپار یا اسفاربن شیرویةالدیلم . مؤلف مجمل التواریخ و القصص گوید: آغاز دولت آل بویه و اخبار ایشان ، آگاه باش که چون اسباربن سیرویة الدیل
اسبارلغتنامه دهخدااسبار. [ اَ س َ ] (پهلوی ، ص ) اسوار. سوار. رجوع به فرهنگ ایران باستان تألیف پورداود ج 1 ص 223 شود.
اصبارلغتنامه دهخدااصبار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ صِبْر و صُبْر و صَبَر. (قطر المحیط). ج ِ صِبْر و صُبْر، کرانه و سطبری هر چیزی و طرف آن و ابر سپید. (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || اخذه ب
اصبارلغتنامه دهخدااصبار. [ اِ ] (ع مص ) شکیبائی فرمودن کسی را و صابر گردانیدن او را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شکیبا گردانیدن . (تاج المصادر بیهقی ). صبر فرمودن ک
اثبارلغتنامه دهخدااثبار. [ اِ ] (ع مص ) هلاک گردانیدن : اثبره اﷲ؛ ای اهلکه هلاکا لاینتعش منه . (منتهی الارب ).
عسبارلغتنامه دهخداعسبار. [ ع ِ ] (ع اِ) کفتاربچه از گرگ . (منتهی الارب ). بچه ٔ کفتار از گرگ . (از اقرب الموارد). || بچه گرگ . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). بچه ٔ گرگ از ماده
اسبارتهلغتنامه دهخدااسبارته . [ اِ ت َ ] (اِخ ) قضائی است در لواءحمید، در ولایت قونیه ٔ اناطول ، کرسی آن شهر اسبارته دارای 29 قریه و 522 خانه . سکنه ٔ آن 13152 تن . این شهر در مغرب
اسبارتهلغتنامه دهخدااسبارته . [ اِ ت َ ] (اِخ ) قضائی است در لواءحمید، در ولایت قونیه ٔ اناطول ، کرسی آن شهر اسبارته دارای 29 قریه و 522 خانه . سکنه ٔ آن 13152 تن . این شهر در مغرب
اسپبارکلغتنامه دهخدااسپبارک . [ اَ رَ ] (پهلوی ، ص مرکب ) اسپوار. اسوار. اسبار. سوار. (فرهنگ ایران باستان تألیف پورداود ج 1 ص 223).
اسوارلغتنامه دهخدااسوار. [ اَس ْ ] (ص ، اِ) (در پهلوی : اسوار ، اوستایی : اسبارای ، بمعنی برنده ٔ اسب ) سوار. فارس . مقابل پیاده . (انجمن آرا). || نامی بوده که ایرانیان به مرد دل
علی قنالیلغتنامه دهخداعلی قنالی . [ ع َ ی ِ ق َ ] (اِخ ) (مولی ...) ابن اسرافیل قنالی زاده . وی در سال 918 هَ . ق . در قصبه ٔ اسبارة از استان حمید متولدشد. و در 979 هَ . ق . درگذشت .