اساطیرلغتنامه دهخدااساطیر. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ اِسطار و اسطارة و اسطیر و اسطیرة و اسطور و اسطورة. سیوطی در المزهر گوید: اساطیر، جمعی باشد بی واحد. ابوعبیده گوید واحد آن اسطارة است و
اساطیرفرهنگ انتشارات معین( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ اسطوره ؛ افسانه ها، افسانه های باستان دربارة خدایان و پهلوانان .
اساطیرالاولینلغتنامه دهخدااساطیرالاولین . [ اَ رُل ْ اَوْ وَ ] (ع اِ مرکب ) افسانه های قدما. خرافات پیشینیان : یقول الذین کفروا اِن هذا الاّ اساطیرالاولین . (قرآن 25/6).آن اساطیراوّلین ک
اساریرلغتنامه دهخدااساریر. [ اَ ](ع اِ) ج ِ اَسْرار. جج ِ سرر. خطهاء کف ّ و پیشانی . (دستور اللغة). || اساریر وجه ؛ خطوط آن . || خوبی روی و هر دو رخسار. (منتهی الارب ).
اساطیرالاولینلغتنامه دهخدااساطیرالاولین . [ اَ رُل ْ اَوْ وَ ] (ع اِ مرکب ) افسانه های قدما. خرافات پیشینیان : یقول الذین کفروا اِن هذا الاّ اساطیرالاولین . (قرآن 25/6).آن اساطیراوّلین ک