ازدارلغتنامه دهخداازدار. [ اَ ] (اِ مرکب ) نامی است که در لاهیجان بدرخت آزاد دهند و نامی است که در علی آباد - حاجیلر به ((زلگووا (پلانیرا) کرناتا)) میدهند و نامهای دیگر آن در آست
ازدارسیرهلغتنامه دهخداازدارسیره . [ اَ سی رَ ] (اِخ ) موضعی در خاصه ٔ رمدانی در تیرکار هزارجریب . (سفرنامه ٔ مازندران و استراباد رابینو ص 124 بخش انگلیسی ).
ازدارکلغتنامه دهخداازدارک . [ اَ رَ ] (اِخ ) موضعی از محال اسفی ورد و شوراب ساری . (سفرنامه ٔ مازندران و استراباد رابینو بخش انگلیسی ص 121).
ازدارسیرهلغتنامه دهخداازدارسیره . [ اَ سی رَ ] (اِخ ) موضعی در خاصه ٔ رمدانی در تیرکار هزارجریب . (سفرنامه ٔ مازندران و استراباد رابینو ص 124 بخش انگلیسی ).
ازدارکلغتنامه دهخداازدارک . [ اَ رَ ] (اِخ ) موضعی از محال اسفی ورد و شوراب ساری . (سفرنامه ٔ مازندران و استراباد رابینو بخش انگلیسی ص 121).
خارفیلغتنامه دهخداخارفی . [ رِ ] (اِخ ) علأبن ازدارالخارفی . وی از ابن عمر روایت دارد و از او ابواسحاق سبیعی روایت می کند. (انساب سمعانی ).
شکاعیلغتنامه دهخداشکاعی . [ ش ُ عا ] (ع اِ) شَکاعی ̍. گیاهی است باریک ازداروها و آنرا باب سنجاب و آفتاب پرست نیز گویند و به جهت دقت آن لاغر را بدان تشبیه دهند و گویند: کأنه عودا