ارهلغتنامه دهخدااره . [ اَ رَ / رِ / اَرْ رَ / رِ ] (اِ) ابزاری درودگران را از آهن بشکل تیغه ای بلند و باریک که دسته ای چوبین دارد و یک لبه ٔ آن دندانه دار و تیز است که در برید
ارهلغتنامه دهخدااره . [ اِ رَ ] (ع اِ) آتش یا آتشدان یا برافروختگی آتش یا شدت آن . (منتهی الارب ). آتشکده . || گوشت خشک . (منتهی الارب ). گوشت خشک کرده شده به آفتاب . || گوشت ا
ارحلغتنامه دهخداارح . [ اَ رَح ح ] (ع ص ) مرد فراخ کف پا که همه بزمین رسد. (منتهی الارب ). کسی که پای وی هموار بر زمین نشیند. (تاج المصادربیهقی ). پهن پای . (زوزنی ). آنکه پایش
ارّهگویش کرمانشاهکلهری: hařa گورانی: hařa سنجابی: hařa کولیایی: hařa زنگنهای: hařa جلالوندی: hařa زولهای: hařa کاکاوندی: hařa هوزمانوندی: hařa