ارمتیلغتنامه دهخداارمتی . [ اَ م َ ] (اِ) از لغت اوستائی آرمئیتی (ارم - متی ) به معنی فروتنی و بردباری و سازگاری و همین کلمه است که با ترکیب با ((سپنتا)) به معنی مقدس در اوستا ((
ارمنیه ٔ بزرگلغتنامه دهخداارمنیه ٔ بزرگ . [ اَ م َ نی ی َ ی ِ ب ُ زُ ] (اِخ ) ارمنستان بزرگ . ارمنیه ٔ کبیره . رجوع بارمنستان و ارمنیه شود.
ارمنیه ٔ صغیرهلغتنامه دهخداارمنیه ٔ صغیره . [ اَ م َ نی ی َ ی ِ ص َ رَ ] (اِخ ) سیلیسی .قُره مان . رجوع بارمنستان و ارمنیه و ارمینیه شود.
ارمنیه ٔ فارسلغتنامه دهخداارمنیه ٔ فارس . [ اَ م َ نی ی َ ی ِ ] (اِخ ) ارمنستان ایران ، جزو چهارم این زمین ، که منسوبست بپارس و لقب بلاد الخاضعین ، میان جوی بلخ تا آخر بلاد آذربایگان و ا
ارمنیه ٔ کوچکلغتنامه دهخداارمنیه ٔ کوچک . [ اَ م َ نی ی َ ی ِ چ َ / چ ِ ] (اِخ ) ارمنستان کوچک . ارمنیه ٔ صغیره . رجوع بارمنستان و ارمنیه شود.
ارمنیه ٔ کبیرهلغتنامه دهخداارمنیه ٔکبیره . [ اَ م َ نی ی َ ی ِ ک َ رَ ] (اِخ ) ارمنستان بزرگ . رجوع بارمنستان و ارمنیه و ارمینیه شود.
ترومتیلغتنامه دهخداترومتی . [ ت َ رُ م َ ] (اِ مص ) ترمنشت . مقابل آرمتی . بادسری و خیره سری و ناسازگاری و برتنی و سرکشی . رجوع به ترمنشت و فرهنگ ایران باستان ص 83 شود.
اسپندارمذلغتنامه دهخدااسپندارمذ. [ اِ پ َ م َ ] (اِخ ) در اوستا سپنتا آرمئیتی ، در پهلوی سپَندارمَت ، در فارسی سپندارمذ و اسپندارمذ و اسفندارمذ و سفندارمذ. سپنت صفت است بمعنی مقدس که
اسفندلغتنامه دهخدااسفند. [ اِ ف َ ] (اِ) در اوستا سپنته صفت است (در تأنیث سپنتا ) یعنی پاک یا مقدس ، برابر سانکتوس لاتینی . این صفت در اوستا از برای خود اهورمزدا و گروهی از ایزد
ترمنشتلغتنامه دهخداترمنشت . [ ت َ م َ ن ِ ] (اِمص ) بدکرداری را گویند. (برهان ) (آنندراج ). بدی و بدکرداری . (ناظم الاطباء). دکتر معین در حاشیه ٔ برهان آرد: در پازند ترمنیشن برابر