ارفهلغتنامه دهخداارفه . [ اَ ف َه ْ ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی ازرَفه و رُفوه . برفاه تر. تن آسان تر. فراخ زندگانی تر.
ارفهلغتنامه دهخداارفه . [ اُ ف َ ] (ع اِ) حدّ فاصل میان دو زمین . حد زمین . (مهذب الاسماء). || علامت . || گِره . عُقدَة. (اقرب الموارد). ج ، اُرَف .
ارفحلغتنامه دهخداارفح . [ اَ ف َ ] (ع ص ) دابّه ای که هر دو شاخ وی بجانب هر دو گوش او برآمده باشد با دوری میان هر دو شاخ . (منتهی الأرب ).
عرفهلغتنامه دهخداعرفه . [ ع ُ ف َ ] (اِخ ) (گردنه ٔ...) گردنه ای است در راه شیراز به جهرم . رجوع به گردنه ٔ عرفه در ردیف خود شود.
عرفهفرهنگ انتشارات معین(عَ رَ فِ) [ ع . عرفة ] (اِ.) روز نهم ذی الحجه که حجاج در نزدیکی مکه توقف می کنند و بعضی از مراسم حج را به جا می آورند.
ارفه دهلغتنامه دهخداارفه ده . [ اَ ف َ دِه ْ ] (اِخ ) ارفه رودبار. از قرای بلوک دوآب بالا، در ناحیه ٔ راست پی مازندران . رجوع بسفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص 115 شود. ارفعد
ارفههم الغتنامه دهخداارفههم ا. [ اَ ف َ هََ هَُ مُل ْ لاه ] (ع جمله ٔ فعلیه ٔ دعایی ) برآسوده و تن آسان داراد ایشان را خدای . (منتهی الأرب ).
ارفه دهلغتنامه دهخداارفه ده . [ اَ ف َ دِه ْ ] (اِخ ) ارفه رودبار. از قرای بلوک دوآب بالا، در ناحیه ٔ راست پی مازندران . رجوع بسفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص 115 شود. ارفعد
ارفههم الغتنامه دهخداارفههم ا. [ اَ ف َ هََ هَُ مُل ْ لاه ] (ع جمله ٔ فعلیه ٔ دعایی ) برآسوده و تن آسان داراد ایشان را خدای . (منتهی الأرب ).
ارفاؤسلغتنامه دهخداارفاؤس . [ اُ ئو ] (اِخ ) ارفه . شاعر و موسیقی دان از مردم تراکیه . بقولی فرزند اُآگر پادشاه و بقول دیگر پسر افولون و پری مسماة به کالّیُپ . وی بوسیله ٔ آوازها