اردکانلغتنامه دهخدااردکان . [ اَ دَ ] (اِخ ) موضعی است از مضافات شیراز. (جهانگیری ) (برهان ). محلی است بین شیراز و اصفهان . (گلشن مراد). قصبه ایست در حوالی شیراز و بعضی گفته اند ا
اردکانلغتنامه دهخدااردکان . [ اَ دَ ] (اِخ ) دهی از نواحی یزد. (برهان ) (جهانگیری ). مؤلف مرآت البلدان گوید: اردکان قصبه ٔ معتبری است از توابع یزد در دو منزلی آن براه اصفهان ، آب
گردنه ٔ اردکانلغتنامه دهخداگردنه ٔ اردکان . [ گ َ دَ ن َ ی ِ اَ دَ / دِ] (اِخ ) گردنه ای است میان اردکان و سه چاه در راه اردکان به تل خسروی که در 101000گزی شیراز واقع است .
حسین اردکانیلغتنامه دهخداحسین اردکانی . [ ح ُ س َ ن ِ اَ دَ ] (اِخ ) ابن محمداسماعیل اردکانی حائری . متولد 1235 هَ . ق . 1820/ م . و متوفی در کربلا 1302 هَ . ق . / 1885 م . او نتایج الا
علی اردکانیلغتنامه دهخداعلی اردکانی . [ ع َ ی ِ اَ دَ ] (اِخ ) ابن حسین اردکانی شیرازی (علی رضا...)، مشهور به تجلی . رجوع به علی رضا (ابن حسین ...) شود.
فاضل اردکانیلغتنامه دهخدافاضل اردکانی . [ ض ِ ل ِ اَ دَ ] (اِخ ) شیخ محمدحسین . از اعاظم فقهای عهد ناصرالدین شاه که در سال 1302 یا 1305 هَ . ق . در کربلا درگذشته است . (از ریحانة الادب
گردنه ٔ اردکانلغتنامه دهخداگردنه ٔ اردکان . [ گ َ دَ ن َ ی ِ اَ دَ / دِ] (اِخ ) گردنه ای است میان اردکان و سه چاه در راه اردکان به تل خسروی که در 101000گزی شیراز واقع است .
حسین اردکانیلغتنامه دهخداحسین اردکانی . [ ح ُ س َ ن ِ اَ دَ ] (اِخ ) ابن محمداسماعیل اردکانی حائری . متولد 1235 هَ . ق . 1820/ م . و متوفی در کربلا 1302 هَ . ق . / 1885 م . او نتایج الا
علی اردکانیلغتنامه دهخداعلی اردکانی . [ ع َ ی ِ اَ دَ ] (اِخ ) ابن حسین اردکانی شیرازی (علی رضا...)، مشهور به تجلی . رجوع به علی رضا (ابن حسین ...) شود.
فاضل اردکانیلغتنامه دهخدافاضل اردکانی . [ ض ِ ل ِ اَ دَ ] (اِخ ) شیخ محمدحسین . از اعاظم فقهای عهد ناصرالدین شاه که در سال 1302 یا 1305 هَ . ق . در کربلا درگذشته است . (از ریحانة الادب