اردمهلغتنامه دهخدااردمه . [ ] (اِ) نام درختی . (شمس اللغات ). درخت شخار. (مؤید الفضلاء از زفان گویا).
ادمهلغتنامه دهخداادمه . [ اَ دَ م َ ] (ع اِ) روگاه قوم وپیشوای آنان . (منتهی الارب ). اِدام . اَدْم . || خویشی . || وسیله . (منتهی الارب ). || جانب درونی پوست که ملصق بگوشت است
ادمهلغتنامه دهخداادمه . [ اَ م َ ] (اِخ ) شهریست از شهرهای سهل که خدای تعالی آنرا باژگونه گردانید و آنرا ملکی خاص بود که او را ملک ادمه گفتندی و در مروج الذهب «ادما» و در ابن ال
ادمهلغتنامه دهخداادمه . [ اَ م َ ] (ع اِ) پیشوای قوم و روگاه آنها که شناخته شوند به او. مقتدا. اِدام . اَدم .
ادمهلغتنامه دهخداادمه . [ اَ م َ ] (ع اِمص ، اِ) ادمت . گندم گونی . || گندم گون شدن . (تاج المصادر بیهقی ). برنگ ادمه شدن . (منتهی الارب ). || خویشی . || وسیله . دست آویز. || آم
ارده ٔ کنجدلغتنامه دهخداارده ٔ کنجد. [ اَ دَ / دِ ی ِ ک ُ ج ِ ] (ترکیب اضافی ، اِمرکب ) مالیده ای است از کنجد که با رطب و دوشاب خورند. (شمس اللغات ). لکد. (دهار). حلواارده : فصل تاسع ق
خان رودلغتنامه دهخداخان رود. (اِخ ) دهی است از دهستان اردمه بخش طرقبه ٔ شهرستان مشهد. واقع در 22 هزارگزی جنوب خاوری طرقبه و 17 هزارگزی شمال شوسه ٔ عمومی مشهد به نیشابور. ناحیه ای ا
دهبارلغتنامه دهخدادهبار. [ دِه ْ ] (اِخ ) دهی است از دهستان اردمه ٔ بخش طرقبه شهرستان مشهد. واقع در 12هزارگزی جنوب باختری طرقبه . دارای 879 تن سکنه است . آب آن از قنات تأمین می
مایان بالالغتنامه دهخدامایان بالا. [ ن ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان اردمه است که دربخش طرقبه ٔ شهرستان مشهد واقع است و 1130 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).
مایان پایینلغتنامه دهخدامایان پایین . [ ن ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان اردمه است که در بخش طرقبه ٔ شهرستان مشهد واقع است و 832 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).
مایان درباغلغتنامه دهخدامایان درباغ . [ دَ ] (اِخ ) دهی از دهستان اردمه است که در بخش طرقبه ٔ شهرستان مشهد واقع است و 383 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).