عرجونلغتنامه دهخداعرجون . [ ع ُ ] (ع اِ) چوب خوشه ٔ خرما. (دهار) (مهذب الاسماء). ج ، عَراجین . (مهذب الاسماء). || خوشه . خوشه ٔ خرما یا خوشه ٔ خرما که خشک و کج گردد، یابن آن . یا
ارجونهلغتنامه دهخداارجونه .[ اَ ن َ ] (اِخ ) شهریست از ناحیه ٔ جیّان در اندلس . از آنجاست شُعیب بن سهیل بن شعیب الارجونی مکنی به ابی محمد. وی بحدیث و رأی توجه داشت و بمشرق رحلت ک
حصن ارجونهلغتنامه دهخداحصن ارجونه . [ ح ِ ن ِ اَ ن َ ] (اِخ ) حصنی به اسپانیا. رجوع به اسپانیا در همین لغت نامه و حلل سندسیه ج 1 ص 520 شود.
ارجانلغتنامه دهخداارجان . [ اَ ] (معرب ، اِ) بلغت اهل مغرب چلغوزه باشد و بعضی گویند نوعی از بادام کوهی است و این اصح است . (برهان قاطع). بلغت اهل مغرب چلغوزه باشد. از بعض استادان
ارجونهلغتنامه دهخداارجونه .[ اَ ن َ ] (اِخ ) شهریست از ناحیه ٔ جیّان در اندلس . از آنجاست شُعیب بن سهیل بن شعیب الارجونی مکنی به ابی محمد. وی بحدیث و رأی توجه داشت و بمشرق رحلت ک
حصن ارجونهلغتنامه دهخداحصن ارجونه . [ ح ِ ن ِ اَ ن َ ] (اِخ ) حصنی به اسپانیا. رجوع به اسپانیا در همین لغت نامه و حلل سندسیه ج 1 ص 520 شود.
منیرةلغتنامه دهخدامنیرة. [ م َن ْ نی رَ] (ع اِ) نام گیاهی است که در مفردات ابن البیطار شرح شده است . (از دزی ج 2 ص 620). گیاهی است با ساقی کاواک به بلندی دو ذراع و در میان آن چیز