ارتضاءلغتنامه دهخداارتضاء. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) پسندیدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (غیاث اللغات ). خوشنود شدن . (غیاث اللغات ). خرسند گشتن : و شرف احماد و ارتضاء ارزانی فرمود.
ارتزاءلغتنامه دهخداارتزاء. [ اِ ت ِ ](ع مص ) ارتزاء مال ؛ کم شدن و نقصان پذیرفتن آن . کم گردیدن و نقصان مال . (منتهی الارب ). || بچیزی از مال رسیدن : اِرتَزَاءَه ماله ُ؛ رسید از آ
ارتضاعلغتنامه دهخداارتضاع . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) شیر خوردن . (مؤید الفضلاء). || شیر مکیدن . رِضاع . (زوزنی ). شیر خود را خود مکیدن . (منتهی الارب ). شیر خود خوردن . (تاج المصادر بی
ارتشاءلغتنامه دهخداارتشاء. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) رشوه ستدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). رشوت ستاندن . رشوت گرفتن . رشوه خوردن . پاره گرفتن . تبرطُل .
ارتباءلغتنامه دهخداارتباء. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) دیده بانی کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ). || بر بلندی برآمدن . || از بالا بزیر نگریستن . || مطلع گردیدن بر چیزی . (منتهی
پسندیدنفرهنگ مترادف و متضاد۱. ارتضاء، انتخاب کردن، برگزیدن ۲. پذیرفتن، قبول کردن ۳. پسند کردن، مقبولیافتن ۴. تحسین کردن، ستودن
خرسند گشتنلغتنامه دهخداخرسند گشتن . [ خ ُ س َ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) ارتضاء. (یادداشت مؤلف ) : گر زآسمان بخاک تو خرسند گشته ای همچون تو شوربخت بعالم دگر کجاست ؟ ناصرخسرو.|| شادمان گشتن
مرتضیلغتنامه دهخدامرتضی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) کسی که برمی گزیند و اختیار میکند و پسند می کند. (ناظم الاطباء). نعت فاعلی از ارتضاء. رجوع به ارتضاء شود. || راضی . خشنود. (ناظم الاطب
پسندیدنلغتنامه دهخداپسندیدن . [ پ َ س َ دی دَ ] (مص ) پذیرفتن . قبول کردن . راضی شدن به . رضا دادن . ارتضاء (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). رضوان .خوش آمدن . مطبوع داشتن . گزیدن بر.
مرتضیلغتنامه دهخدامرتضی . [ م ُ ت َ ضا ] (ع ص ) پسندیده . (غیاث اللغات ، از منتخب اللغات و کنزاللغة) (مهذب الاسماء) (زمخشری ). گزیده . مختار. اِرتضاه ُ؛ اختاره . (از متن اللغة).