ارائکلغتنامه دهخداارائک . [ اَ ءِ ] (ع اِ) ج ِ اریکة. تختها. سریرها. (غیاث اللغات ):بمسند مه و آفتاب ارائک عطارد بدیوان جاهش محاسب . نظام قاری .|| کوشکهای آراسته . || ج ِ اَراک و
عرائکلغتنامه دهخداعرائک . [ ع َ ءِ ] (ع اِ) ج ِ عریکة، کوهان یا باقی مانده ٔ آن . (از اقرب الموارد) (از آنندراج ). و رجوع به عریکة شود.
اراکةلغتنامه دهخدااراکة. [ اَ ک َ ] (اِخ ) (ذوالَ ....) نخلی است بموضعی از یمامه ، بنی عجل را. (معجم البلدان ).
اراکةلغتنامه دهخدااراکة. [ اَ ک َ ] (ع اِ) یک بنه ٔ اراک . یک اَصله ٔ پیلو. درخت مسواک . ج ، اُرُک ، ارائک . رجوع به اراک شود.
اریکهلغتنامه دهخدااریکه . [ اَ ک َ ] (ع اِ) تخت که در خانه ٔ عروس یعنی حجله نهند. || هرچه که بر آن تکیه زنند و بنشینند از تخت و منصه و فراش . مسند. || تختی و سریری که بر آن حجله
زمهریرلغتنامه دهخدازمهریر. [ زَ هََ ] (ع اِ) سختی سرما. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). سرمای بسیار سخت و شدت سرما. (فرهنگ فارسی معین ). سرمای سخت . (غ
اراکلغتنامه دهخدااراک . [ اَ ] (ع اِ) درختی است که بچوب آن مسواک کنند. (منتهی الارب ). درخت پیلو که از بیخ آن مسواک سازند. (غیاث اللغات ). از بیخها و شاخهای آن مسواک سازند و برگ
استبرقلغتنامه دهخدااستبرق . [ اِ ت َ رَ ] (معرب ، اِ) معرب استبرک . (منتهی الارب ). دیبا. (مهذب الاسماء). دیبای ستبر. (ربنجنی ). دیبای سطبر یا دیبا که بزر ساخته باشند یا جامه ٔ حر