ادبستانلغتنامه دهخداادبستان . [ اَ دَب ِ ] (اِ مرکب ) مکتب . در لغت نامه ها دبستان را مخفف این کلمه دانسته اند و صحیح نیست . رجوع به ادب شود.
اسبستانلغتنامه دهخدااسبستان . [ اَ ب ِ ] (اِخ ) نام محلی کنار راه سراب به اردبیل ، میان سراب و کاروان ، در 128300گزی تبریز.
آبدستانلغتنامه دهخداآبدستان . [ دَ ] (اِ مرکب ) آفتابه ای که بدان دست و روی شویند. ابریق . (مهذب الاسماء). تاموره . مطهره : سر فروبرد و آبدستان خواست بازوی شهریار را بربست . عسجدی
آبستانلغتنامه دهخداآبستان . [ ب ِ ] (ص ) آبستن : بهار تازه آبستان ببار است چو فردوس برین وقت است و هنگام . سوزنی (از فرهنگ جهانگیری ). || (اِ) در این بیت مولوی ، آبستان جمع آبست
آدمستانلغتنامه دهخداآدمستان . [ دَ م ِ ] (اِ مرکب ) جای آدم : خاک از پس مدت فراوان آدم ز تو گشت و آدمستان .واله هروی .
دبستانلغتنامه دهخدادبستان . [ دَ ب ِ ] (اِ مرکب ) مدرسه . کُتّاب . (یادداشت مؤلف ). دبیرستان . (جهانگیری ). مکتب خانه . (برهان ) (جهانگیری ). صاحب غیاث اللغات آرد: مکتب و این لفظ
استانلغتنامه دهخدااستان . [ اِ ] (اِ) مزید مقدّم بعض امکنه ، مانند: اِستان البهقباذ الاسفل . اِستان ُالبهقباذ الاعلی . اِستان ُالبهقباذ الاوسط. اِستان ُ سُو. اِستان ُالعال . (معج
اسبستانلغتنامه دهخدااسبستان . [ اَ ب ِ ] (اِخ ) نام محلی کنار راه سراب به اردبیل ، میان سراب و کاروان ، در 128300گزی تبریز.
آبدستانلغتنامه دهخداآبدستان . [ دَ ] (اِ مرکب ) آفتابه ای که بدان دست و روی شویند. ابریق . (مهذب الاسماء). تاموره . مطهره : سر فروبرد و آبدستان خواست بازوی شهریار را بربست . عسجدی