اخگرلغتنامه دهخدااخگر. [ اَ گ َ ] (اِ) آتش بود که چون آب زنی انگشت شود. (نسخه ای از اسدی ). آتش پاره بود. (نسخه ای از اسدی ). هیزم آتش گرفته بود و چون آب زنند زگال شود. (نسخه ای
اخگرگویش کرمانشاهکلهری: müška/ mež گورانی: müška سنجابی: mež کولیایی: mež زنگنهای: mež/ werɪska جلالوندی: mež/ werɪska زولهای: mež کاکاوندی: mež هوزمانوندی: mež
دمیدنلغتنامه دهخدادمیدن . [ دَ دَ ] (مص ) دم زدن و نفس کشیدن . (ناظم الاطباء). نفس کشیدن . (برهان ). نفس بیرون دادن . نفس زدن . (یادداشت مؤلف ): فح ، فحفحة؛ دمیدن در خواب .(منته