اخنلغتنامه دهخدااخن . [ اَ خ َن ن ] (ع ص ) اَغَن ّ. مَنگان .آنکه در آواز وی غنه باشد. آنکه به بینی سخن گوید. که سخن در بینی گوید. که سخن به بینی گوید. (مهذب الاسماء). در بینی س
اخنلغتنامه دهخدااخن . [ اَ خ ِ ] (اِخ ) نهریست در نمسا که با جدول أوبرسلز جمع شود و از اجتماع آندو نهر سَلزا پدید آید و سپس از ارتفاع متجاوز از 660 گز بزمین پست طُورِن فروریزد
اخنابلغتنامه دهخدااخناب . [ اِ ] (ع مص ) لنگ شدن . || هلاک گشتن . || هلاک کردن . || بریدن . || سست گردانیدن . || سست کردن پای . (تاج المصادر بیهقی ).
اخناثلغتنامه دهخدااخناث . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ خِنث : اخناث ثوب ؛ مطاوی آن . || اخناث دلو؛ مخارج آب از دلو.
اخنالغتنامه دهخدااخنا. [اِ ] (اِخ ) اِخنوا. یاقوت گوید در نسخه ای جز کتاب فتوح مصر این کلمه را با جیم دیدم و در مصر از آن پرسیدم و کسی آنرا جز بخاء تلفظ نمیکرد. از اخبار فتوح بر
اخناءلغتنامه دهخدااخناء. [ اِ ](ع مص ) هلاک کردن . (زوزنی ) (منتهی الارب ): اخنی علیهم ؛ هلاک کرد آنان را. || فحش گفتن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (منتهی الارب ). || بسیار بی
اخنابلغتنامه دهخدااخناب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ خِنب ، بمعنی باطن زانو و اسفل و اطراف رانها و اعلای ساقها و گشادگی میان استخوانهای پهلو و میان انگشتان .
اخنابلغتنامه دهخدااخناب . [ اِ ] (ع مص ) لنگ شدن . || هلاک گشتن . || هلاک کردن . || بریدن . || سست گردانیدن . || سست کردن پای . (تاج المصادر بیهقی ).
اخناثلغتنامه دهخدااخناث . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ خِنث : اخناث ثوب ؛ مطاوی آن . || اخناث دلو؛ مخارج آب از دلو.
اخنالغتنامه دهخدااخنا. [اِ ] (اِخ ) اِخنوا. یاقوت گوید در نسخه ای جز کتاب فتوح مصر این کلمه را با جیم دیدم و در مصر از آن پرسیدم و کسی آنرا جز بخاء تلفظ نمیکرد. از اخبار فتوح بر