اخشبلغتنامه دهخدااخشب . [اَ ش َ ] (ع ص ) درشت . || کوه درشت و خشن وبزرگ . کوه بلند و بزرگ . ج ، اخاشب . (مهذب الاسماء).
اخشبانلغتنامه دهخدااخشبان . [ اَ ش َ ] (ع اِ) تثنیه ٔ اخشب . || (اِخ ) نام دو کوه مکه ، اَحمر و ابوقبیس و آنها را جبجبان نیز گویند. || نام دو کوه تحت عقبه ٔ منی . (مراصدالاطلاع ).
اخشبانلغتنامه دهخدااخشبان . [ اَ ش َ ] (ع اِ) تثنیه ٔ اخشب . || (اِخ ) نام دو کوه مکه ، اَحمر و ابوقبیس و آنها را جبجبان نیز گویند. || نام دو کوه تحت عقبه ٔ منی . (مراصدالاطلاع ).
خشباءلغتنامه دهخداخشباء. [ خ َ ] (ع ص ) مؤنث اَخشَب . (منتهی الارب ) (تاج العروس ) (از لسان العرب ). سخت و خشک و زشت . (منتهی الارب ). ج ، خُشب .- جبهه خشباء ؛ جبهه کریه خشک . (
اخاشبلغتنامه دهخدااخاشب . [ اَ ش ِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ اخشب . کوههای انبوه و کوههای ِ صعب العبور. (مراصد). || (اِخ ) کوههای صمّان . (منتهی الارب ). کوههائی است بصمّان که در قرب آنها
احمرلغتنامه دهخدااحمر. [ اَ م َ ] (اِخ ) نام کوهی بمکه و آن یکی از اَخشبان است ، و بر قعیقعان مشرف است و آنرا در جاهلیت اعرف میگفتند. (مراصد).
هجوللغتنامه دهخداهجول . [ هَُ ] (اِخ ) کوهی است در حجاز که در یک نقطه با اخشبان تلاقی نماید. (معجم البلدان ).