اختهلغتنامه دهخدااخته . [ اَ ت َ / ت ِ ] (ترکی ، ص ، اِ) خایه بیرون کشیده . (برهان ). بی خایه . جانور خایه کشیده عموماً و اسب خصوصاً. چاروای خایه بیرون کشیده . مقطوع . آخته . خص
اختهفرهنگ انتشارات معین(اَ تِ) [ تر. ] (ص . اِ.)انسان یا حیوانی که بیضه هایش را کشیده باشند،بی خایه . خواجه نیز گویند.
اختهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. ویژگی مرد یا حیوان نر که بیضهاش را کشیده باشند؛ خایهکشیده.۲. [عامیانه، مجاز] ویژگی مرد ترسو و فاقد صفات مردانگی.۳. (اسم) [قدیمی] اسب.
آختهلغتنامه دهخداآخته . [ ت َ / ت ِ ] (ترکی ، ص ) خایه برکشیده . خصی کرده از جانوران و خاصه اسب و خروس . اَخته .
آختهلغتنامه دهخداآخته . [ ت َ / ت ِ ] (ن مف ) اَخْته . آهخته . آهیخته . کشیده . برکشیده . آهنجیده . لنجیده . مسلول . مشهر. بیرون کرده . برآورده . بیرون کشیده . مستخرج . || درازک
آختهفرهنگ انتشارات معین(تِ)(ص مف .) 1 - برآورده ، کشیده ، بیرون کشیده .2 - برافراشته ، بالا برده . 3 - کشیده ، مقابلِ منحنی . 4 - گشوده ، باز کرده .
اخته خانلغتنامه دهخدااخته خان . [ اَ ت َ ] (اِخ ) لقبی است که [ دشمنان ] آغامحمدخان مؤسس سلسله ٔ قاجاریه را داده اند.
اخته بیگلغتنامه دهخدااخته بیگ . [ اَ ت َ / ت ِ ب َ / ب ِ ] (ترکی ، ص مرکب ، اِ مرکب ) اخته چی . رئیس طویله و اصطبل . میرآخور. کسی که اخته کردن حیوانات بدستور اوست . رجوع به آخته بیگ
اخته چیلغتنامه دهخدااخته چی . [ اَ ت َ/ ت ِ ] (ترکی ، ص مرکب ، اِ مرکب ) اخته بیک . اخته بیکی (بقول صاحب آنندراج ). اختاچی . رجوع به آخته چی شود.