احمدچاله پیلغتنامه دهخدااحمدچاله پی . [ اَ م َ ل َ پ َ ] (اِخ ) یکی از قراء لال آباد از بارفروش . رجوع بکتاب مازندران رابینو ص 44 و 118 شود.
احمدچاللغتنامه دهخدااحمدچال . [ اَ م َ ] (اِخ ) قریه ای از بندپی از بارفروش . رجوع بکتاب مازندران رابینو ص 117 شود.
بالا احمد چاله پیلغتنامه دهخدابالا احمد چاله پی . [ اَ م َ ل َ پ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان لاله آباد بخش مرکزی شهرستان بابل که در 14 هزارگزی جنوب باختری بابل بر کنار راه شوسه ٔ بابل به آم
احمدچاله پیلغتنامه دهخدااحمدچاله پی . [ اَ م َ ل َ پ َ ] (اِخ ) یکی از قراء لال آباد از بارفروش . رجوع بکتاب مازندران رابینو ص 44 و 118 شود.
پیلغتنامه دهخداپی . [ پ َ / پ ِ ] (پسوند) مزید مؤخر امکنه چون : احمدچاله پی . اساروپی . امجله پی . برف آب پی . بزرودپی . بندپی . پایین رودپی . تالارپی . تجری اسپ شورپی . خانق
احمدچاللغتنامه دهخدااحمدچال . [ اَ م َ ] (اِخ ) قریه ای از بندپی از بارفروش . رجوع بکتاب مازندران رابینو ص 117 شود.
بالا احمد چاله پیلغتنامه دهخدابالا احمد چاله پی . [ اَ م َ ل َ پ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان لاله آباد بخش مرکزی شهرستان بابل که در 14 هزارگزی جنوب باختری بابل بر کنار راه شوسه ٔ بابل به آم
چاللغتنامه دهخداچال . (اِ) چاله . گودال . مغاک . حفره . گودی . گوی و مغاکی را گویند که درآن توان ایستاد یعنی زیاده بر دو گز نباشد. (برهان ). گودال بود و آن را چاله نیز گویند. گ