احشاملغتنامه دهخدااحشام . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ حَشم . نوکران و خدمتکاران . (غیاث ). احشام مرد؛ حَشم او : بفرمود تا بر نقیض نخست یکی نامه املا نمودند چُست که آن تیره گردی که چون شام
احشاملغتنامه دهخدااحشام . [اِ ] (ع مص ) تشویر دادن . شرمنده گردانیدن . خجل کردن . || شنوانیدن مکروهی را. || آزار کردن . || بخشم آوردن . (تاج المصادر).
احشام جتلغتنامه دهخدااحشام جت . [ اَ ؟ ] (اِخ ) قریه ای است به دوفرسنگی شمالی برازجان . (فارسنامه ).
احشام قایدلغتنامه دهخدااحشام قاید. [ اَ م ِ ؟ ] (اِخ ) دهی است در سه فرسنگی میانه ٔ شمال و مغرب بیرم .
احشام نخللغتنامه دهخدااحشام نخل . [ اَ م ِ ؟ ] (اِخ ) قریه ای است در سه فرسنگی مغرب قلعه سوخته . (فارسنامه ).
احشام جتلغتنامه دهخدااحشام جت . [ اَ ؟ ] (اِخ ) قریه ای است به دوفرسنگی شمالی برازجان . (فارسنامه ).
احشام قایدلغتنامه دهخدااحشام قاید. [ اَ م ِ ؟ ] (اِخ ) دهی است در سه فرسنگی میانه ٔ شمال و مغرب بیرم .
احشام نخللغتنامه دهخدااحشام نخل . [ اَ م ِ ؟ ] (اِخ ) قریه ای است در سه فرسنگی مغرب قلعه سوخته . (فارسنامه ).