اجاقلغتنامه دهخدااجاق .[ اُ ] (ترکی ، اِ) اجاغ . دیگدان . دیگ پایه . آتشدان . || دودمان . خاندان . آل . دوده : با اُجاق شاه مردان هرکه خصمی میکندخانه اش را روشنی از خانه روشن کر
اجاقفرهنگ انتشارات معین(اُ) [ تر. ] ( اِ.) 1 - دیگدان ، آتشدان . 2 - دودمان ، خاندان . 3 - صاحب کرامات و کشف . ؛ ~گاز نوعی اجاق که سوخت آن گاز متان است . ؛ ~برقی نوعی اجاق که با ن
اجاغلغتنامه دهخدااجاغ . [ اُ ] (ترکی ، اِ) اجاق : در گلستان بی تخلف مشربان از بهر طبخ بر کنار جو بهر گامی اجاغی بسته اند. سنجر کاشی .ز شمع بزمش آگه نیست واله لیک می بیندپر پروان
اُجاقگویش خلخالاَسکِستانی: kilagâ دِروی: kira شالی: kalagâ کَجَلی: kira کَرنَقی: kala کَرینی: kela کُلوری: kira گیلَوانی: kila gâ لِردی: kala
اُجاقگویش کرمانشاهکلهری: weǰâx/ tašgâ گورانی: weǰâx سنجابی: weǰâx کولیایی: weǰâx زنگنهای: weǰâx/ tašgâ جلالوندی: weǰâx/ tašgâ زولهای: weǰâx/ tašgâ کاکاوندی: weǰâx/ tašgâ هوزمان