اجاره نشینفرهنگ انتشارات معین( ~. نِ) [ ع - فا. ] (ص فا.) آن که در محل اجاره ای زندگی می کند، مستأجر. اجازه (اِ زِ) [ ع . اجازة ] 1 - (مص م .) رخصت دادن ، رخصت . 2 - (اِ.) گواهی صلاحیت دا
مأجرلغتنامه دهخدامأجر. [ م َءْ ج َ ] (ع اِ) آنچه که اجاره شود. مکان اجاره ای . ج ، مآجر. (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به مآجر شود.