اتیللغتنامه دهخدااتیل . [ ] (اِخ ) اتل . عدیل .رودی است که از شمال بحر خزر وارد آن دریاچه میشود و امروز به ولگا معروفست . گویند خزر را کنار جوی اتیل خوش آمد از دیگر جایها و آنجا
عتیللغتنامه دهخداعتیل . [ ع َ ] (ع ص ) تشنه . (غیاث اللغات از لطائف ). || مزدور. (مهذب الاسماء). مزدور و خادم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). || داء عتیل ، شدید؛ بیماری سخت . (اقرب
آتیلالغتنامه دهخداآتیلا. (اِخ ) پادشاه قبیله ٔ هون که در 434 م . امپراطوری روم شرقی و غربی را مغلوب و بپرداخت خراج ملزم ساخت . وفات او در 453 م . بوده است .