ابیلونلغتنامه دهخداابیلون . [ اَ ] (ع ص ، اِ) اَبیلین . ج ِ ابیل .- ابیل الأبیلین ؛ لقب عیسی علیه السلام .
افیلونلغتنامه دهخداافیلون .[ اَ ] (اِ) درمنه ٔ کوهی . (ناظم الاطباء) (آنندراج ).اگر خاکستر آنرا با روغن بادام بر موضع ریش بمالند موی برآرد و آنرا بعربی شیح خوانند. (آنندراج ) (بره
ابیللغتنامه دهخداابیل . [ اَ ] (ع ص ،اِ) به زبان سُریانی ، مهتر ترسایان . پارسای ترسایان . صاحب ناقوس ترسایان . (منتهی الارب ). سر زاهدان نصاری . (مهذب الأسماء). راهب نصاری . (