ابوینیلغتنامه دهخداابوینی . [ اَ ب َ وَ / وِ ] (ص نسبی ) منسوب به ابوین تثنیه ٔ اب . والدینی . پدر و مادری . تنی . صلبی و بطنی . اَعیانی : اخوه ٔ ابوینی . برادر ابوینی . خواهر ابو
ابوحنیفه ٔ دینوریلغتنامه دهخداابوحنیفه ٔ دینوری . [ اَ ح َ ف َ ی ِ ن َ وَ ](اِخ ) احمدبن داودبن ونند، از مردم دینور. ادب از بصریین و کوفیین فراگرفت و از سکیت و ابن السکیت کسب فوائد کرد و در
ابوحنیفه ٔ صغیرلغتنامه دهخداابوحنیفه ٔ صغیر. [ اَ ح َف َ ی ِ ص َ ] (اِخ ) لقب امام ابوجعفر محمدبن عبداﷲبن عمر هندوانی ، و او را برای بسیاری فقه او ابوحنیفه ٔ صغیر گفتندی . وفات وی به سال 3
ابوحنیفه ٔ یمامیلغتنامه دهخداابوحنیفه ٔ یمامی . [ اَ ح َ ف َ ی ِ ی َ ] (اِخ ) محدث است و ابن المبارک از وی حدیث کند.
ابومنصورلغتنامه دهخداابومنصور. [ اَ م َ] (اِخ ) حسن بن زین الدّین فرزند شهید ثانی . صاحب کتاب معالم در اصول . رجوع به حسن بن زین الدّین ... شود.
ابوینیلغتنامه دهخداابوینی . [ اَ ب َ وَ / وِ ] (ص نسبی ) منسوب به ابوین تثنیه ٔ اب . والدینی . پدر و مادری . تنی . صلبی و بطنی . اَعیانی : اخوه ٔ ابوینی . برادر ابوینی . خواهر ابو
دغمهلغتنامه دهخدادغمه . [ دُ غ َ م َ / م ِ ] (ترکی ، اِ)ابوینی . تنی . مقابل اُگِئی که ابی تنها یا امی تنهاست . برادر تنی . خواهر تنی . (یادداشت مرحوم دهخدا).
خلاسیلغتنامه دهخداخلاسی . [ خ َ سی ی ] (ع ص ، اِ) کودک که یکی از ابوین وی سپید و دیگری سیاه باشد. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد).
ابومدینلغتنامه دهخداابومدین . [ اَ م َ ؟ ] (اِخ ) شعیب بن حسین اندلسی . یکی از کبار شیوخ متصوفه . مولد او به قطنیاته قریه ای به اشبیلیه است . ابوین او تهیدست و بی چیز بودند و او پس